Het Knijn van de Knijnenberg; symbool van de Zeuvebulte carnavalviering
Voor hen die het nog niet mochten weten, kan de volgende toelichting dienen:
De Konijnenberg is een oude Zevenbergse benaming voor een deel van het middengedeelte (aan de zuidzijde) van de Lage Wipstraat; een karakteristieke volksbuurt in het oude Zevenbergen. Tot een vijftiental jaren geleden was deze “berg” er nog met daarop een zestal, aan elkaar gebouwde, huisjes; na de afgraving zijn op die plaats weer een aantal woningen gebouwd (nrs.: 73 t/m 93).
Men heeft wel eens beweerd, dat deze konijnenberg voor een groot deel is ontstaan door de windhoos, die Zevenbergen in 1845 heeft geteisterd; daar ter plaatse heeft die windhoos nl. destijds Zevenbergen het zwaarst getroffen. Tot op heden is deze bewering echter nog niet op juistheid getoetst kunnen worden.
Tevens bestaat de mogelijkheid, dat deze Konijnenberg reeds veel eerder daar was. Door het, voor het jaar 1000 na Chr., steeds natter worden van de gronden in de noordwesthoek van Brabant werd een veenlaag gevormd, die tot ver in de middeleeuwen aan de oppervlakte lag. Hier en daar zag je in en rond Zevenbergen zandduinen boven de veenlaag uitsteken. En die grote veengebieden rond die zandverhogingen werden interessant om zich daarop te gaan vestigen waarna deze verhogingen ook namen werden toebedeeld zoals…..: Kapelberg, Heiligenberg, Zwartenberg, Molenberg, Zandberg, Knijnenberg.
Konijnen komen in Nederland, in tegenstelling tot wat gedacht wordt, nog niet zo heel erg lang voor. Pas in de loop van de veertiende eeuw vinden we in oude teksten aanwijzingen dat er konijnen zijn terwijl de meeste andere huisdieren zoals koeien, varkens, schapen, enz. hier al veel en veel vroeger bestaan hebben. Ook het tegenwoordig zo vaak genoemde wilde konijn schijnt hier trouwens, min of meer met opzet door mensen uit Zuid- Europa (Frankrijk) te zijn ingevoerd.
Een van de oudste plaatsnamen waaruit de aanwezigheid van konijnen kan worden afgeleid, is de Konijnsberg onder Steenbergen; al genoemd in 1480. Het woord ‘konijn’ is ontleend aan het oud- Franse woord ‘connin’; een woord wat is ontstaan uit het Latijnse woord ‘cuniculus’. In ons dialect is trouwens ‘kenijn’ of ‘knijn’ meer bekend.
Wanneer men is begonnen zelf konijnen te gaan houden en te fokken, is niet bekend; wel, dat ze dat aanvankelijk deden in opgeworpen zandbergen, die dan net als vroeger in Steenbergen “Konijnsberg” werden/worden genoemd. In Zevenbergen heette, zoals hierboven reeds is vermeld, die opgeworpen zandberg in de Lage Wipstraat….: “Knijnenberg”.